Cyber Security · मराठी आवृत्ती
IPv4 classes A ते E आणि loopback
IPv4 classes ही जुनी, historical पद्धत आहे. आज networks मुख्यतः CIDR वापरतात. तरीही Class C चा default mask यासारखे प्रश्न interviews मध्ये येऊ शकतात, म्हणून खालील table समजून घ्या.
| Class | पहिल्या octet ची range | Leading bits | Default mask | Networks / प्रत्येक network मधले hosts | Use |
|---|---|---|---|---|---|
| A | 1 – 126 | 0 | 255.0.0.0 (/8) | 126 / ~16.7 million | खूप मोठे networks |
| B | 128 – 191 | 10 | 255.255.0.0 (/16) | 16,384 / 65,534 | मध्यम आकाराचे networks |
| C | 192 – 223 | 110 | 255.255.255.0 (/24) | ~2 million / 254 | लहान networks |
| D | 224 – 239 | 1110 | — | — | Multicast |
| E | 240 – 255 | 1111 | — | — | प्रायोगिक / reserved |
Table मध्ये A मोठ्या networks साठी, B मध्यम networks साठी आणि C लहान networks साठी दाखवला आहे. D हा multicast साठी, तर E experimental किंवा reserved addresses साठी आहे. हे जुन्या classful addressing चे वर्ग आहेत.
मग 127 कुठे गेलं?
127.0.0.0/8 हा range loopback साठी reserved आहे. 127.0.0.1, म्हणजेच localhost, हा “हीच machine” असा अर्थ सांगतो. App जर 127.0.0.1:3000 वर listen करत असेल, तर त्याला थेट त्या server वरूनच connect करता येतं. Reverse proxy च्या मागे app ठेवताना हे उपयोगी पडतं.
Security मध्ये उपयोग
SOC कामात special ranges पटकन ओळखता आले पाहिजेत. Web log मध्ये 127.0.0.1 दिसल्यास request server वरच्या एखाद्या process कडून, जसं reverse proxy कडून, आली असू शकते. काही प्रसंगी SSRF मुळे server ला स्वतःलाच request करायला लावलं जाऊ शकतं. त्यामुळे फक्त address पाहून निष्कर्ष काढू नका; context तपासा.
फक्त 127.0.0.1 वर listen करणारी service बाहेरून थेट उपलब्ध नसते. पुढे MySQL protect करताना हीच कल्पना वापरू.
Practice
या addresses चा class आणि default mask लिहा: 10.4.5.6, 172.20.1.1, 200.1.2.3, 230.0.0.5, 127.0.0.1. शेवटचे दोन साध्या host networks प्रमाणे हाताळता येतील का, हेही सांगा.